Monday, May 09, 2005

the Book of Magic กับข้อสงสัยเกียวกับ "เมอร์ลิน"

เฮ้อ~~ ช่วงนี้งานยุ่งนิดหน่อย รุ่นน้องเอาเว็บมาให้ช่วยออกแบบไห้เลยไม่ค่อยว่างพอจะ reply ใครเลย แต่ก็ยังพอมีเวลาอ่าน The Book of Magic บ้างก่อนนอน ซึ่งตอนนี้อ่านไปได้บทที่ 3 แล้ว ซึ่งจิงๆเราอยากจะอ่านได้สัก 8 บท เลยน่าติดตามจนวางไม่ลง รุ่นน้องมาเห็นเข้าก็ว่า พี่โต้ง เปลี๊ยนไป๋ เดี๋ยวนี้หัดอ่านนิยาย 555 (โต้งเป็นชื่อเล่นน่ะจะเรียกเราว่างี้ก็ได้ ถ้าปีกสายฟ้า มันยาวไป) เราเลยยื่นให้อ่าน พวกนั้นดูหน้าปกแล้วบอกว่าเหมือนแฮรี่เลย ทีแรกเราก็ว่างั้นเหมือนกันแต่เนื้อหาข้างในมัน.....เหมือนไม่ใช่วรรณกรรมเยาวชน!!

ในส่วนของตัวละคร เราชอบ “จอร์น คอนสแตนติน” ที่สุดเลย ฉลาดอย่างแรง ไม่กลัวใคร เหมือนเป็นนักผจญภัยที่มีแผนรับมือกับทุกอย่าง บางทีก็ทำตัวเหมือนเด็กๆ เป็นผู้ชายแบบที่เราอยากเป็นเปี๋ยบๆๆๆเลย ...เอ่อ….แต่บุหรี่ไม่เอานะ 5555 หรือมองอีกมุมหนึ่ง เขาเป็นพี่ชายที่ผมเคยอยากได้ (ผมลูกโทนงับ ^w^)

ส่วนบทของทิมก็ชอบเหมือนกัน นึกว่าจะเป็นเด็กขี้แย แต่ที่ไหนได้ร้ายเอาเรื่อง ฉลาด ไม่ยอมหลงกลใครง่ายๆ แถมมุทะลุอีก...ตอนที่ทิมหนีพวกชายแปลกหน้าด้วยสเก็ตบอร์ดของเขา ตอนนี้มันส์มากขนาดที่ทำให้เราหัวเราะออกมาเลย ให้ตายสิ คาร์ล่า เขาเขียนได้ยังไงเนี่ยยยยย~~~ย!!! รึเขาเคยเล่นสเก็ตบอร์ดO_o!? เราเองก็เคยเล่นมานิดหน่อย แต่ไม่ผาดโผนนะ ชอบวิ่งเร็วๆมากกว่า เคยเอาสเก็ตบอร์ดลงแข่งบอสฯด้วยนะสนุกดี(บ้าอะจิ) เลยพอเข้าใจความรู้สีกของทิมหละมั้ง (หัวอกเดียวกันเหรอเนี่ย Hu Hu)

ส่วนที่ไม่ค่อยเข้าใจนี่คือ.....บทของเมอร์ลิน ที่อยู่ๆเขาก็ทักทายทิมเหมือนเป็นคนรู้จัก พออ่านต่อไปสักพักก็ชักงงๆ ว่าตกลงเขารู้จักทิมหรือเห็นทิมเป็นเพื่อนคนอื่นหรือเปล่ากันแน่ แต่ที่รู้คือ เมอร์ลิน ก็เป็น“อดีต”ที่ชายแปลกหน้าพาเขาไปพบ เช่นเดียวกับ “ผู้หยั่งรู้” เพียงแต่เมอร์ลินเป็นคนเดียวที่เห็นทิมและได้ให้คำตอบที่ชัดเจนขึ้น เกี่ยวกับ “อนาคต” และ “เวทมนตร์” เพื่อให้ทิมตั้งเป้าหมายของตัวเอง

/me แต่การเดินทางของทิมเริ่มจะเข้มข้นขึ้นทุกขณะ ต้องกลับไปอ่านต่อแล้วววววว

5 Comments:

At 4:02 AM, Blogger zoe said...

ก่อนอื่นคงต้องพูดถึงที่มาของBOM ที่มาจากหนังสือการ์ตูนค่ายVertigo [บ.ลูกของDC comics] จะเป็นการ์ตูนสำหรับเด็กโตเป็นหลัก (ติดเรทไม่เหมาะสำหรับเด็กเล็ก เพราะงั้นถ้าแต่งนิยายตามการ์ตูนจะทำให้ขายให้เด็กเล็กอ่านไม่ได้ ทั้งๆ ที่จุดเด่นของเรื่องนี้อยู่ที่ความเป็นเีรื่องราวค่อนข้างหนักซะมากกว่า) เรื่องที่ดังๆ ในค่ายส่วนมากจะออกแนวหดหู่ ไซไฟ แฟนตาซี ลึกลับ สยองขวัญ อย่างเรื่องSandman อะไรทำนองนี้ The Books of Magic Serieเองก็เข้าทำนองเดียวกัน ตอนอ่านในการ์ตูนจะให้ความรู้สึกว่ายาวนานกว่าในนิยายซะอีก เพราะคนวาดใ้ห้พื้นที่กว้างเกือบเต็มหน้าสำหรับอารมณ์ในช่วงแรกๆ จอห์น บอลตันคนวาดตอนที่ 1 สุดยอดมาก อธิบายอารมณ์ของการเกิดจักรวาลได้สุดขั้วจิงๆ เราดูแล้วยังผวาแทนทิมเลย แน่นอนว่าต้องเป็นภาพสี เพราะจะได้อารมณ์สุดๆ สำหรับบรรยากาศรอบๆ ข้าง ทั้งฉาก ทั้งคำอธิบาย ไล่เลียงกันมาเป็นจังหวะ คอยดึงสายตาคนอ่านเรื่อยๆ สำหรับเรื่องสีหน้าตัวละครกลายเป็นเรื่องรองลงมาเลย อย่างทิมในการ์ตูน จะออกหน้าเอ๋อๆ ซะแทบจะทั้งเรื่อง คงเพราะบอลตันเอาแบบมาจากหน้าลูกชายตัวเอง เค้าคงจะเห็นความใสซื่อของลูกชายในการแสดงสีหน้าและอารมณ์ แต่ด้านคำพูด จะเห็นว่าทิมเกินเด็กวัยสิบสองไปมาก (ในการ์ตูนทิมยังอายุสิบสองค่ะ)ทั้ังการเล่นคำ การไหวพริบ เพียงแต่เล่มแรกเค้าไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรมาก เพราะว่าเป็นผู้ถูกชักจูงให้รู้จักโลกต่างๆ ภายในวันสองวัน (ลองจินตนาตัวเองในวัยเด็ก ถ้าเจอแบบนั้นคงเผ่นภายในสองนาทีแรกแหงๆ)

เพราะงั้นมั้งพออ่านนิยายแล้วพบว่า ทิมในนิยายอ่อนไหวผิดไปจากในการ์ตูน ทำให้เราค่อนข้างผิดหวังเล็กๆ (แต่ก้อเข้าใจได้นะ ถ้าลองสวมหัวใจเด็กเล็กดูอีกครั้ง)

จอห์นเป็นคนโปรดที่สุดในเรื่องสำหรับเราเหมือนกันค่ะ เพราะงั้นตอนที่รู้ว่า คีนู รับบทจอห์น เรางี้เสียดายแทบตายยย ความเป็นจอห์นอยู่ที่ผมสีบลอนด์ หน้าเจ๋อๆ (อันนี้คีนูอาจผ่าน ถ้าเซอร์ๆ อีกหน่อย) แล้วก้อพูดสำเนียงอังกฤษจ๋าแบบเหน่อๆ มากหน่อย (คาดว่าไม่ใช่คนลอนดอน) ถ้าได้จอห์นนี่ เดปป์ยังจะดีซะก่า หรือไม่ก้อดาราอังกฤษคนไหนก้อพอผ่านเป็นจอห์น คอนสแตนตินได้ไม่ยาก เพราะคีนูมาเล่น เืรื่องราวเกี่ยวกับจอห์นเลยกลายเป็นไอ้หนุ่มมะกันใส่สูทคนนึงเลย ทำเอาเราเซ็งแทนแฟนๆ จอห์น

หุ หุ เพ้อเจ้อเกี่ยวกับจอห์นมากไปหน่อย แต่เราคิดว่ามันมีผลกับBooks of Magic ภาคหนังโรง ที่แค่โดนHPเข้า กลายเป็นว่า ทิมไม่มีโอกาสได้เป็นไอ้หนูอังกฤษสวมแว่นตาผมสีน้ำตาล... ไม่อยากนึกสภาพทิมกลายพันธ์แบบที่จอห์นโดนเลย เสียฟามรู้สึกแย่... แต่ที่ดีใจนิดๆ คงเป็นที่นีล กายแมนสารภาพเองว่า เค้าอยากกำกับหนังของเรื่องตัวเอง เพราะทนดูนักเขียนร่วมค่ายโดนเอาเรื่องสุดรักไปปู้ยี้ปู้ยำโดยค่ายหนังแล้วหดหู่แทน ตอนนี้ำกำลังลองเชิงกับเรื่องง่ายๆ ของเค้าก่อน เพราะงั้นก่าเรื่องนี้จะเข้าสตูดิโอคงได้รอไปอีกหลายปี (เศร้าจัง)

 
At 4:27 AM, Blogger zoe said...

5555 พล่ามยาวไปหน่อย เข้าเรื่องดีกว่า

ฉากสเก็ตบอร์ดนั่นตามต้นฉบับ ทิมกำลังเล่นสเก็ตขึ้นลงสะพานลอยกว้างๆ อยู่ในย่านเปลี่ยวจิงๆ ดูเหมือนวันหยุดด้วยซ้ำ เพราะไม่มีคนเลย ร้านรวงปิดตาย ไม่มีแม้กระทั่งคนจรจัด ดูๆ ไปเผินๆ เรานึกไม่ออกเลยว่าที่แบบนั้นในลอนดอนมีด้วยรึ (คงจะชานเมืองสุดๆ ล่ะ) เพราะเราเคยไปอังกฤษหนนึง ที่ๆ คล้ายในเรื่องออกจะเหมือนบ้านนอกที่เราไปอยู่ช่วงนั้น (ขอบอกว่า เมืองแบรดฟอร์ด มีทางลาดชันสูงมากเหมาะกับการเล่นสเก็ตบอร์ดไม่เบาเลยละ แต่ไม่ยักเห็นคนเล่นแฮะ สงสัยชันเกิน) ในตัวเมืองเวลาไม่ค่อยมีคนอยู่ก้อจะประมาณในเรื่องเลยแหละ
ฉากหนีก้อเอามาจากในการ์ตูนเหมือนกันค่ะ มีการลอดใต้สะพาน ผ่านลูกกรง ตรอกแคบๆ แล้วลานจอดรถมืดๆ รู้สึกว่าคนวาดจะทำอารมณ์ได้ดี แต่อาจไม่มีการกระโดดกลางอากาศแบบในนิยายหรอกนะคะ เพราะตามเรื่องรู้สึกว่าแค่หนีได้ก้อหืดขึ้นคอแล้ว คนพวกนี้ประหลาดยังกะไรดี (ฮา)

สำหรับฉากเมอร์ลินตามการ์ตูนเนี่ยจะไม่ได้ดึงทิมเข้าร่วมบทสนทนาเหมือนกับเป็นคนรู้จัก แต่จะเป็นนักเวทย์น้อยผู้เย่อหยิ่งจองหองในอำนาจของตน เพราะงั้นเค้าจะรู้ได้ในทันทีว่ามีคนต่างถิ่นโผล่เข้ามาในอาณาเขตของเค้า จากนั้นทิมถึงได้คุยกับเค้า เจ้าตัวก้อได้เล่าถึงความสามารถที่ได้รับรู้อนาคตอันรุ่งโรจน์ของตน กับอาเธอร์ ซึ่งมีที่ีมาในสายเลือดปีศาจของตน (เป็นคำอธิบายเดียวที่ทำให้รู้ว่าทำไมเมอร์ลินถึงได้เก่งกาจขนาดนั้น) แล้วก้อในนิยายมีแปลผิดนะคะ คำพูดเกี่ยวกับนูมิแอร์ของเมอร์ลิน ที่ถูกต้องจะเป็นประมาณนี้ค่ะ

"...นูมิแอร์จะปรากฏโฉมเข้ามา และข้าจะโหยหานางราวกับหมาป่าติดสัดก็ไม่ปาน สอนเวทย์แก่นางน้อยเกินกว่าจะทำการใดได้ แต่ก็มากเกินสำหรับความปลอดภัย ระหว่างที่ข้าพยายามมุดชายกระโปรงหล่อน..."
(ท่อนที่พูดถึงโดนจองจำในถ้ำค่อนข้างตรงพอสมควร)
"สายเลือดปีศาจ ถึงกระนั้น มันก็น่าสนใจไม่หยอก..."

(ออกจะค่อนข้างหยาบ แต่เราแปลให้ตรงตัวที่สุดเท่าที่คิดออกแล้วล่ะค่ะ)

จากนั้นเพื่อนร่วมรุ่นของเมอร์ลินจะเดินเข้ามาหา แต่มองไม่เห็นทิม เมอร์ลินจะพูดไล่แบบหยิ่งผยองว่า เงียบเสียเถอะ ไอสัน แล้วชั้นจะให้นายเล่นกับเหยี่ยวของชั้น"
(อ้อ เพื่อนของเมอร์ลินจะบอกให้รู้ถึงชื่อเมอร์ลินอีกชื่อ ด้วยการเรียกเขาว่า มิอาร์ดิน และเป็นไปได้ว่าทิมอาจจะได้พบกับไอสันในอนาคต เพราะตามเรื่องตัวละครที่โผล่มาแม้เพียงเล็กน้อยก้อมีผลกับชะตากรรมของทิม แม้จะได้มีผลกระทบอะไรชัดเจน แค่พบปะ เอ่ยถึงก้อถือว่ามีบทบาทแล้ว เป็นอะไรที่เราคิดว่าแปลกดี ไม่ค่อยเจอในการ์ตูนญี่ปุ่นทั่วไป)

เห็นว่ายังอ่านไม่จบ เราก้อจะไม่ขอสปอยต่อละกันนะคะ ถ้าอยากรู้ตรงไหน ก้อถามเราได้นะ ^_^

 
At 9:28 PM, Blogger Thunderwing19 said...

โห...สุดยอดดด(O_o) ขอบใจมากเลยนะสำหรับข้อมูล มีเนื้อหาเยอะดี ปกติเวลาเราถามใครจะเป็นแบบ ถามคำก็ตอบคำ ไม่เคยมีใครตอบแบบเนื้อๆสักที

เรื่องของ John นี่เราคิดๆไว้เหมือนกันว่าอยากให้ ริชาร์ด เกียร์ มาแสดงมากกว่า ย้อมผมนิด เปลี่ยนบุคลิกหน่อย แต่ถ้าเอาเข้าจิงไม่รู้จะกลายเป็น "ลุงจอห์น" เป่า ก็เขาแก่แล้วนิ อ้อ...เพิ่งนึกออก คนทีแสดงเป็นวูฟเวอลินใน X-Men นี่ก็อาจจะเหมาะนะ แต่เรานึกชื่อเขาไม่ออก บุคลิกก็ใกล้เคียงกับจอร์นอยู่แล้ว เสียก็แต่สีผมเท่านั้นเอง ดำจนไม่รู้ว่าจะย้อมติดหรือเปล่า แต่รู้สึกว่าเหมาะกว่าคีนูแน่ๆ ส่วนนายทิมนี่ คิดว่าคงหาได้ไม่ยากหรอกมั้ง...จะว่าไปก็ปล่อยให้นิลเขาจัดการก็แล้วกัน แต่ก้อต้องหนักเรื่องเงินทุนแน่ๆถ้าจะสร้างเองจริงๆ

ส่วนเรื่องของเมอลิน ถ้าดูในการ์ตูนคอมิคจะมีบทของไอสันเข้ามาด้วยนิ แต่ในนิยายกลับไม่มี เลยรู้สึกว่าในบทการ์ตูนกับนิยายจะผิดกันเยอะเลย ส่วนที่โส่ยจังแปลท่อนที่ฉบับนิยายแปลผิดนั่นก็ขอบคุณครับ แสดงอารมณ์ของบทได้ดีกว่ามาก เราเองก็ตงิดใจอยู่หน่อยๆตรงที่ในนิยายเขาเขียนไว้ว่า "การเข้ามามีบทบาทของนูมิแอรฺ์" ตรงคำว่า "บทบาท" เนี่ยฟังๆดูเหมือนกับจะบอกว่า "คุณกำลังดูละครอยู่นะ" ยังไงก็ไม่รู้ ทำให้อารมณ์หายไปวูบเลย....ก็เข้าใจอะนะว่าเขาอาจจะจงใจเกลาภาษาให้เบาลง แต่มันกลายเป็นว่าทำให้เสียความรู้สึกซะนี่....


เหอๆ เห็นพูดถึงเมืองแห่งเนินของ แบรดฟอร์ด แล้วอดเล่าไม่ได้....

เมื่อ 3 วันที่ผ่านมานี่ อยู่ๆก็โดนลากไปชลบุรี(อย่างไม่เต็มใจ) ไปเอาต้นไม้มาปลูกบนบ้านพักตากอากาศที่เด็จแม่ซื้อไว้บนภูเขา แถวๆเขาค้อจังหวัดเพชรบูรณ์ (พอถึงเมืองชลก็ได้เล่นเน็ตที่ร้านแป๊บเดียวเอง แล้วก็ตอบ Comm, ข้างบน) ขากลับก้อต้องขนไปแวะบนภูเขาอีก เหนื่อยจิงๆ แต่ว่าโชคดีที่ระหว่างทางขึ้นเขามีฝนตกลงมาอย่างหนัก พอฝนหยุดตก บนถนนลาดยางที่ถูกแดดเผามาทั้งวันก็เริ่มคายความร้อน ทำให้น้ำบนผิวถนนกลายเป็นไอลอยขึ้นมาต่ำๆประมาณเข่า ผสานกับแดดอ่อนๆยามบ่ายที่แง้มเมฆมาเจอกันอีกครา ทำให้ถนนเปล่งประกายเป็นแสงออร่าสีขาวผ่องจนเกือบจะมองไม่เห็นสีถนน บริเวณรอบๆก็เป็นป่าสนสลับกับทุ่งหญ้าบนภูเขาสุดลูกหูลู้กตาของบริเวณอุธยานฯ และความเร็วประมาณ 80.........จะว่ายังไงดีล่าาา.....ยังกับกำลังขับเครื่องบินเลย 555555 สุดย๊ออดดดดดดด ที่อารมณ์ไม่ดีอยู่ก็หายหมดเลย พออ่าน Comm, 2nd ของโส่ยก็ทำให้ยิ่งทำให้ชักอยากกลับไปเล่นเสก็ตบอร์ดอีกทีจัง ไม่สิ คราวหน้าไปบ้านพักตากอากาศต้องเอาเสก็ตไปด้วยซะแล้ว ไม่รู้ว่าบรรยากาศจะเหมือนกับที่อังกฤษหรือเปล่านะ ชนบท, เมืองเล็กๆ, แล้วก็ภูเขาสูงๆ, อากาศเย็นๆ ทางตรงทางโค้งมีแต่ขึ้นกับลงตามสันเขา..... อาจจะคล้ายๆกับ เมืองแบรดฟอร์ดก็เป็นได้มั้ง

เอาหละ....เราจะอ่านบทที่ 4 ต่อหละ เพราะคอนสแตตินออกโรงแล้ว (ออกโรงเร็วกว่าที่คิด) ไว้สงสัยตรงใหนจะถามอีกทีนะจ๊ะ(ครับ) ^_^

 
At 3:47 AM, Blogger zoe said...

คำแปลนั่นมาจากต้นฉบับนี่ค่ะ (รู้สึกว่าเราเองก้อแปลตามอารมณ์ตัวเองเหมือนกัน แต่อย่างน้อยเราได้อ่าน Graphic novel ไม่ใช่ภาคนิยายโดยตรง เพราะงั้นจะเห็นอารมณ์ของเรื่องได้ดีกว่าในบางจุด)

"Nimue will come along and I'll go panting after her like a dog-fox in heat. Teach her too little magic to do her any good, and too much for safety, all the while trying to get into her petticoats"

"And then she'll entice me into a cave, and bind me there, with my own magic, and leave me to rot."

"Hot demon blood. Still, it'll be interesting..."

จากนั้นไอสันจะถามเมอร์ลินว่า คุยอยู่กับใครอ่ะ ไม่เห็นมีคนเลย

กลับมาอ่านภาคการ์ตูนอีกครั้งแล้วก้อพบว่า ภาคนิยายตัดบทไปเยอะมากๆ มีบทที่จะได้เจอกับZatara นักมายากลที่เป็นพ่อของZatanna เจอกับ Dr. Fate แล้วก้อ John Zergent ซึ่งทุกคนเป็นหนึ่งในซูเปอร์ฮีโร่จะโลกDC เค้าคงไม่อยากให้นิยายไปเกี่ยวข้องกับโลกDCมากจนเกินไปนักล่ะมั้ง (เสียดายเพราะตัวละครในDCโดนเอาพูดถึงเยอะมาก ถ้าใครติดตามการ์ตูนของDC มั่นใจว่าจะผูกพันธ์กับเรื่องนี้ได้ไม่ยากเลยล่ะ)

ที่น่าขำกว่าก้อคือว่าในบทแรกทิมจะไปหยุดหน้าร้านปิดตายร้านนึงที่มีชื่อว่า Magic แถมป้ายเลขที่ก้อดันเป็น 13 ซะอีก (เข้าใจว่าเล่นมุขอ่ะนะ) พอเดินผ่านประตูเข้าไป ตอนกลับก้อออกมาจากร้านนั้นด้วย

 
At 3:57 AM, Blogger zoe said...

๋คนเล่นบทJohn สำหรับเราจะเป็นไอ้หนุ่มคนไหนก้อได้ ที่มีสำเนียงอังกฤษแจ่มๆ (แบบไม่ต้องสุภาพอ่ะ ประมาณบ้านนอกก้อยังได้ หึ หึ) กับท่าเซอร์ๆ อัดบุหรี่มวนต่อมวน แล้วก้อมารยาททรามๆ กับท่าทางเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม แค่นึกเราก้อคิดว่า เป็นใครก้อได้แล้วล่ะ ที่ไม่เมกันจ๋าอ่ะนะ
ุคุณวูฟเวอรีนนี่ออกบึ๊กไปอ๊ะป่าว (ฮา) ถึงจอห์นจะเซอร์ แต่ไม่ล่ำขนาดนั้นมั้ง 5555 ริชาร์ดนี่เราไม่มั่นใจแฮะว่าจะออกมานิ่มเกินไปรึเป่า อายุคงไม่มีปัญหาหรอก แต่ถ้าสุภาพเกินมันจะได้อารมณ์จอห์นอ่ะ
มีนักแสดงอังกฤษคนนึงที่ดังๆ รู้สึกจะแสดงในA.I. รึเปล่านะ เราคิดว่าคนนี้น่าจะเล่นได้ แต่ในเมื่อภาคหนังของคอนสแตนตินมันฉายไปแล้ว ทีนี้BOMภาคหนังจะใช้ใครเป็นจอห์นล่ะ? แล้วความเป็นจอห์นจะเป็นไง.. ไปกลุ้มแทนเค้าทำไมเนี่ย? 55555 ตอนนี้กะลังรอหนังของDeathอยู่ เพราะได้ยินมาว่านีลจะกำกับเรื่องนั้นก่อน แล้วค่อยทำBOM เราชอบDeathอยู่แล้ว ถ้าออกมาดีก้อคงดีเนอะ

อืม ถ้าเป็นเรื่องที่เราอินมากๆ ไม่ว่าจะหนัง เพลง หรือการ์ตูน แบบว่าเราจะวิจาร์ณได้เป็นฉากๆ เลยมั้ง (ฮา) ค่อนข้างคิดว่าตัวเองจิงจังกับของพวกนี้จังเลย แต่มันก้อมีผลกับความรู้สึกของตัวเรานี่นะ ถ้าเป็นเรื่องที่ชอบ เราก้ออยากให้ชอบอย่างมีเหตุผล ไม่ใช่ชอบเพราะกระแส ถ้าของมันดี เราก้ออยากคนอื่นได้รับรู้บ้าง (อย่างเช่น David Tao นี่เชียร์ขาดใจ ใครอยากลองฟังเพลงเค้า เรายินดีปั้มให้เลย ฮา แต่ก้อหวังว่าฟังแล้วจะอุดหนุนเค้าบ้างอ่ะนะ)

 

Post a Comment

<< Home